whenreindeercry.

We Are Getting Married!

2011-04-23T10:36:00.000-07:00

I-Scream!!

2011-03-30T02:10:00.000-07:00

วาดรูปเซทใหม่ ให้ร้านไอศกรีม New Gelate' Packaging :D

JAPAN FIGHTO!

2011-03-30T02:07:00.001-07:00

http://www.facebook.com/?sk=messages#!/photo.php?fbid=10150137323023543&set=a.10150117903468543.276476.73166188542&theater

ร่วมดวยช่วยกันส่งผลงาน ไปทำบุญช่วยเหลือประเทศ ญี่ปุ่น :D

My New Textile Pattern : LAZY RABBIT

2010-11-10T05:39:00.000-08:00

i love drawing Rabbit!

THAI CULTURE!

2010-11-04T05:33:00.000-07:00

มีโอกาสออกแบบลายปกหนังสือกับกระดาษ ให้ บริษัท
idear concept มาจากลายไทยประยุกต์ พื้นบ้าน
Tool : Illustator

Children Book!

2010-11-04T01:19:00.000-07:00

วาดภาพหนังสือนิทาน ในงานหนังสือ ให้กับโรงแรม clubmed เค้าเอาไปแจกเด็กบนเครื่องบิน ไอเดียดีจัง

NEW YORKER

2010-10-30T09:33:00.000-07:00

ในที่สุดภาพ ประกอบหนังสือ ท่องเที่ยว นิวยอกก็เส็จลง :D

ZHAKE the WORLD!

2010-10-30T04:04:00.000-07:00

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีโอกาสได้ออกแบบกราฟิก
ให้กับ ipad application
ลักษณะการทำงานคล้ายๆ ibook แต่ว่าทำงานได้มากกว่า
เพราะว่ามีทั้ง magazines และ books
เหนื่อยมากแต่ออกมาสวยงามโอเค :D

"zhAke" from Outer Box Studio on Vimeo.

ไล-บรา-ลี่

2010-09-12T23:45:00.000-07:00

ออกแบบตู้หนังสือลายการตูนให้ร้านพี่เจี๊ยบสาขาใหม่ ไล-บรา-ลี่ ไว้ทำเส็จแล้วเอามาให้ดูนะ :D

http://www.facebook.com/librarycafe?v=wall

Rabbit wants cake!

2010-08-25T01:37:00.000-07:00

ทำการ develop Logo ของร้าน Rabbit Mafia

Yes! I LOVE @ FIRST SCOOP

2010-08-18T05:54:00.000-07:00

love @ first Scoo;p

2010-06-26T10:18:00.000-07:00

เนื่องด้วย อนัตตา ได้มีโอกาสไปออกบู๊ท ที่งานปล่อยแสง ครั้งที่ หก ที่จัดขึ้น ที่ tcdc ทาง aday จึงมาคัดเลือกผลงานไปลงตีพิมพ์ทั้งหมด สามสิบผลงาน มีของเราด้วยได้ลงตั้งหนึ่งหน้า aday ส่งคำถามให้เราตอบก่อน เป็นคำถามที่ยากราวกับว่าอนัตตาเตรียตัวจะต้องไปเอ็นซะท้าน กันใหม่เลยละ

ชื่อ / นามสกุล / คณะ สาขา มหาวิทยาลัย ชั้นปี
อนัตตา ฉันทรัชดา
MA TEXTILE DESIGN , Chelsea College of art and Design

ชื่องาน / ประเภทงาน / แนวคิดงาน
Sandy a young traveler :
Narrative Design on Textile :
จุด เริ่มต้นจริงๆเราได้แรงบรรดาลใจมาจากร้อยพวงมาลัย เราเปรียบการร้อยมาลัยเหมือนการเล่าเรื่อง เวลาเราร้อยดอกไม้ก็เหมือนเราอ่านหนังสือที่ละหน้า เราจึงเอา แรงบรรดาลใจนี้ นี้มาคิดต่อว่า ถ้าเป็นการเล่าเรื่องให้เด็กอ่านคงดี ก็เลยออกมาเป็นหนังสือนิทาน เป็นเรื่องการผจญภัยของเด็กน้อยที่อยากจะออกไปดูโลกด้วยตัวเอง ครั้งแรก คุณแม่ก็เลยให้เชือกมาเพื่อร้อยหาทางกลับบ้าน ภาพที่ถ่ายทอดออกมาก็จะเป็นคล้ายๆกับในจินตนาการของเด็ก ที่เค้ารู้สึกว่าโลกมันมีมากกว่าที่พวกเราคิด เทคนิกที่ใช้เป็นการพิมพ์ graphic ลงบนผ้า แล้วเย็บเป็นสมุดทำมือ เด็กสามารถนำไปนอนอ่านบนเตียงได้ ..

อีเมล์ / เว็บไซต์ ที่ติดต่อได้
whenreindeercry@hotmail.com
anatta.k@gmail.com
www.twitter.com/whenreindeercry
คำถาม
ผลงานที่ภูมิใจที่สุดในชีวิตคืออะไร
อัน นี้เลยล่ะ เพราะเป็นสิ่งที่อยากทำมาโดยตลอดแต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้ลงมือทำมากนักในชีวิต จริง สิ่งที่ทำให้ภูมิใจมากที่สุดคือ วันที่เราแสดงผลงานที่อังกฤษ ฝรั่งหลายๆคนเดินมาชื่นชมในสิ่งที่เราทำ เค้าบอกว่างานเราสร้างแรงบรรดาลใจ ให้เค้า แค่นี้ก็รู้สึกดีใจและภูมิใจมาก คิดมาเสมอว่าเราเองก็ทำได้ และไม่แพ้ชาติอื่นบนโลกเลย คนเรามีสมองและสองมือเท่ากัน ไม่มีใครเก่งหรือด้อยไปกว่ากัน แค่ลงมือทำ

ชอบเรียนวิชาอะไรมากที่สุด
ชอบทุกวิชา แต่ที่ชอบมาก คือการออกไปเรียนด้วยตัวเองนอกห้องเรียน

วิชาอะไรที่อยากเพิ่มไว้ในหลักสูตร
ออกกำลังกาย เพราะยิ่งโต จะยิ่งออกกำลังกายน้อยลงทุกวัน :)

อะไรคือคุณสมบัติเฉพาะตัวที่คุณนำมาใช้ในงานออกแบบ
ชอบใส่ความเป็นตัวเองลงไปในงาน เพราะงานคือภาพสะท้อนว่าตัวเราเป็นอย่างไร

จงนิยามสไตล์งานของคุณด้วยคำ 3 คำ
อย่า / หยุด / จินตนาการ

เวลาออกแบบงานชิ้นหนึ่ง คุณคิดเรื่องอะไรมากที่สุด
อยากให้งานของเราเป็นแรงบรรดาลใจให้กับคนอีกหลายๆคน

อะไรคือวิธีแก้ปัญหาเวลาคิดงานไม่ออก
ชมนก ชมไม้

วิธีเติมพลังความคิดสร้างสรรค์ในแบบของคุณคืออะไร
มักจะบอกตัวเองเสมอว่า ให้ฉันวาดรูปดาวพฤหัส ยังจะง่ายกว่าสะกดคำว่าวันพฤหัสบดี :) แล้วก็จะมีกำลังใจในการวาดขึ้นมาทันที แหะๆ

งานออกแบบชิ้นไหนที่คุณชื่นชมมากที่สุด
The Great Paper Caper by Oliver Jeffers เป็นหนังสือนิทานที่ ชอบมาก ไม่ว่ากี่ครั้งที่หยิบขึ้นมาอ่านก็จะยิ้มไปกับเนื้อเรื่องและภาพประกอบเสมอ

ใครคือนักออกแบบในดวงใจ
Yoshitomo Nara, Aya Takano, tamariba , Oliver Jeffers

งานออกแบบใดในโลกที่คุณอยากขอเปลี่ยน
ขอเปลี่ยน จีสตริง (กกน) เค้าออกแบบมาให้เข้าร่องทำไม? :p

อาชีพที่คุณใฝ่ฝันคืออะไร
Inspirator :)

อะไรคือเป้าหมายของคุณในอีก 10 ปีข้างหน้า
ถ้ามีคนเริ่มต้นชอบผลงานเราตั้งแต่วันนี้ วันละคน อีก10 ปีข้างหน้า เราจะมีคนที่ชื่นชอบผลงานเรา 3650 คน นั้นเป็นจำนวนไม่น้อยเลยล่ะ

งานแบบไหนที่คุณจะไม่มีวันทำ
งานที่ทำให้เราไม่มีเวลาพักมองออกไปนอกหน้าต่าง หรือนั่งฟังเพลง

อยากให้โลกจดจำคุณในฐานะอะไร
นักคิดที่ชอบขีดเขียน

อะไรคือคุณสมบัติของงานออกแบบที่ดี
เป็นมิตรกับทุกๆอย่างบนโลก

ความคิดสร้างสรรค์จำเป็นต่อโลกอย่างไร
ความ คิดสร้างสรรค์เป็นส่วนที่เติมเต็มที่ทำให้โลกเราสมบูรณ์ มากขึ้น เราเป็นผู้ผลิตสิ่งสวยงามออกมา เราเป็นคนที่คิดให้แตกต่าง เผื่อทำให้โลกยังคงหมุนไปข้างหน้าเกิดสิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลา
โชคดีที่เรามีความคิดสร้างสรรค์!

ทำอย่างไรให้เมืองไทยเป็นเมืองแห่งความคิดสร้างสรรค์
ต้อง เริ่มจากดูระบบความคิดของเราก่อน เรามักจะคิดว่าเราทำไม่ได้ ของเค้าดีกว่าก็เลยไปซื้อของเค้าใช้ของเค้าเลียนแบบเค้า ทั้งที่จริงๆแล้วบ้านเรามีอะไรดีๆมากมายไม่แพ้ประเทศอื่น "เราจะเป็นประเทศที่สร้างสรรค์ได้อย่างไร ถ้าตัวของเรายังไม่เริ่มที่จะสร้างสรรค์"
งานออกแบบที่ดีเปลี่ยนแปลงโลกได้อย่างไร
งาน ออกแบบที่ดีจะทำให้คนเราเห็นคุณค่าของงานออกแบบมากขึ้น คนจะเลือกใช้งานออกแบบและศิลปะมากขึ้น นักออกแบบมีกำลังใจมากขึ้น ข้อดีทั้งนั้น :)

ปล่อยแสง ปล่องของ

2010-06-03T02:30:00.000-07:00

โอ๊ะ นานๆจะได้เขียนบล๊อกซะที เรามีโอกาสได้ไปออกงานปล่อยแสงด้วย
แม้จะรู้ตัวว่าตะเองแก่ไปหน่อยสำหรับการเป็นนักศึกษา แต่ก็ไม่แก่เกินไปที่จะเริ่มต้นจริงมั้ย
งานนี้เรามีพื้นที่แค่ 1*1 เท่านั้น ต้องใช้อยพื้นที่ให้ได้มากที่สุด และแล้ว
ก็ไม่เกินความสามารถของเรา เอาแค่พอน่ารักๆ เข้าใจง่ายๆ ลงทุนน้อยๆ
แต่เข้าใจผลงานมากที่สุด หวังว่าจะไปติดตามกันได้ที่ บู๊ท e17 นะคะ

ปล นามบัตรเป็นรุ่น limited มากๆ เพราะ สกรีนเอง ต้องไปเอากันนะ

thx,
rein☂deer

GELATE Promotion attacked!!

2010-04-22T02:53:00.000-07:00

Gelate get a new promotion!!! Enjoy an Ice-Cream everywhere in Thailand!!!muah muah!!!!

The eye of the master will do more work than both her hands.

2010-04-22T02:29:00.000-07:00

finally i have a chance to upload my Final years project 2009!!

'Tales from Thread'.
My work is inspired by Thai cultural tradition of making garland or 'roi malai' in thai.
After researching about this Thai tradition, I found that making garland means a lot not just only beautiful flowers.
For me, it means telling stories through generations.

This concept of telling stories had developed my work to be a children picture book which can keep this tradition of telling stories.
Also, the children picture book can present a story of 'Sandy', a young traveler who wants to buy her little sister a birthday cake.
Sandy asks her mother if she can go by herself. Her mother gives Sandy a map and a rope to take anything she sees on the way,
threading them together to be clues for her to get back home if she gets lost. Passing many different places and having new experiences,
Sandy finally gets to the shop and buys the cake. However, when she tries to get back home, she gets lost,
so she uses all the things she threads to guide her back home.

I've used graphic skills and book binding skills to create this masterpiece.
Within a short distance for adults, this young traveler sees it as her first journey which is very special and exciting.
This children picture book presents the story from a child's view, so it can bring children into an imaginative and wonderful adventure of Sandy.
Also, it allows children to actually thread all the different things Sandy sees with a rope to be accessories and decorations,
because those different items are attached with the book.

From the photos, you can see my exhibition area. I decided to present children picture book on the bed,
because it can represent a room of a young kid who reads a tale before going to bed. This bed is very special because
amp pea good zai and I had built by ourselves. The big piece of cloth on the bed is also my textile design.

Fat kid loves an ice-cream

2010-04-06T06:04:00.000-07:00

This might be a good chance to update my new artwork which i worked for an ice-cream company (Gelate). This standy concept is "A fat kid loves an ice-cream"... and this is also near Thai new year festival so fat kid should wear traditional dress!!!!!!.

hello pattern!

2010-02-15T03:02:00.000-08:00

Art is pattern informed by sensibility.!!

ANATTA BUTTON!!

2009-10-27T14:32:00.000-07:00

ตอนนี้เรากะลังสะสม กระดุมเม็ดเล็กๆ ที่เรารู้สึกว่ามันน่ารักจนอดใจซื้อไม่ไหว
เรารู้สึกว่ากระดุม ก็คือส่วนประกอบสำคัญให้การทำให้เสื้อผ้ามันสมบูรณ์แบบ^^
ชอบจัง

WE R THE CREATOR!!!!

2009-04-02T14:25:00.000-07:00

ในที่สุดก็ผ่าน มิดเทอมแรกไปได้ด้วยดี หลังจากการทำงานหนักของทุกคน หน้าแก่ลงไปตามๆกัน ผลงานทุกคนออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม ถือว่าทุกคนประสบความสำเร็จในขั้นแรก ก่อนหน้านี้เราอยากจะร้องตะโกนบอกเพื่อนๆเราว่าอย่าเวอรได้ป๊ะ แต่พูดไปเกรงจะผิด คัลเจอรของเค้า ฮ่าาา เพื่อนๆ ทำงานกันเยอะมาก จนเรารู้สึกกดดัน กดดันทุกอย่าง ตั้งแต่เริ่ม เรารู้สึกว่าเราไม่สมควรจะลงคอสนี้ มันดูเหมือนจะสนุกแต่มันก็เป็นแค่เปลือก เปลือกที่เราเห็นว่างานดี น่าสนใจ น่าสนุก แต่จิงๆ เราไม่รู้หรอกว่ามันเหนื่อยและลึกซึ้งกว่าที่เราคิด มาก การเรียนปริญญาโท ในความคิดของเรา เป็นสิ่งที่คน โตแล้วเค้าถึงสมควรจะเรียนกัน โตแล้วของเราหมายความถึงคนที่มีความรับผิดชอบพอ อันนี้เรามองในสายงาน ศิลปะและดีไซน ซึ่งมันแตกต่างกับสาย บิสสิเนส อย่างสิ้นเชิง ตั้งแต่เริ่มเรียนมา จนถึงตอนนี้ เรามองย้อนดูตัวเองมาตลอด ตอนเริ่ม เรารู้ตัวเองเลยว่าเราไม่มีความรับผิดชอบพอที่จะมายืนอยู่ในจุดนี้ เพราะเราคิดว่า เราทำไมได้ มันยากเกินไป ศัพเทคนิคไรก็ไม่รู้ ผ้าก็ไม่รู้จัก ไม่รู้เรื่อง เข้าเรียนไปก็ไม่เข้าใจ อ่านเองดีกว่า แต่เราก็ไม่ได้ในสิ่งที่เราต้องการอยู่ดี จนกระทั้งเรามากลางๆเทอม ตอนที่เรามองงานของเพื่อนๆและบอกกับตัวเองว่า กูไม่ทันแล้ว มันก็เปรียบกับการวิ่งร้อยเมตรที่เวลาสั้นและรวดเร็วเพื่อนๆบางคน อีกสามก้าวจะถึงเส้นชัย แพ้ชนะห่างกันเพียงเสียววิ ในขณะที่เราเพิ่งเริ่มเดินได้แค่สองก้าว แล้วพยายามจะตะโกนบอกคนข้างหน้าว่ารอฉันด้วย ฉันกำลังเร่งสปีด สุดชีวิต ในช่วงเร่งสปีดนั้นแหละ คือช่วงเวลาที่โหดร้ายที่สุด เราต้องเข้าทำงานหนักทุกวัน วันนึงเกินสิบชั่วโมง กลับบ้านก็ต้องทำถึงตีสองตีสาม ตื่นมาก็ไปมหาลัย เป็นช่วงเวลาที ทำให้อายุเราสั้นขึ้นเยอะ จากผ้าที่ไม่เคยรู้จัก ก็ต้องเอาให้รู้จัก วิธีการต่างๆที่ไม่เคยทำก็ต้องทำให้ได้ ไม่อย่างนั้น เราก็จะไม่มีวันวิ่งตามเค้าทัน และเวลาที่วิ่งตามคนอื่นไม่ทัน คุณจะรู้สึกกดดัน ท้อแท้เบื่อหน่าย และยอมแพ้กันไป นอกจากนั้น พี่เลี้ยงหรือหมายถึง อาจานผู้สอนเค้าก็จะรู้สึกผิดหวัง กับสิ่งที่คุณทำ แต่แน่นอนเค้าจะไม่พูดตรงๆ เพราะเราโตพอที่จะรับรู้ได้ด้วยตัวเอง อันนี้ยังดี พี่เลียงบางคน บางมหาลัย ถ้างานไม่ถึง standard เค้าก็จะชื่นชมคุณว่า งานคุณน่าขยะแขยง ทำออกมาได้ไง หรือบางคนก็จะบอกว่า งานเรามัน โง่มาก ซึ่ง จิงๆแล้ว การเอาเงินมาเสียค่าเรียนให้ฝรั่งมังคุด มันสามารถ เป็นก้อนเงินที่เราจะไปเปิดบริษัทเป็นของตัวเองได้เลยที่เดียว ลองคิดดู หลายๆคนรวมตัวกัน ได้เป็นสิบล้าน ทำอะไรได้อีกตั้งเยอะ ดีกว่ามาโดนฝรั่ง ไซโค หรือ รุมด่า มากกว่าอีก ตอนนี้เราวิ่งมาถึงกลางๆลู่ บางคนวิ่งเข้าเส้นชัยไปแล้ว บางคนโดนเราแซงไปก็มีเยอะ แต่ทั้งหมดทั้งมวล มันเหนื่อยกว่าที่เราคิดเยอะ ที่เราพูดมามันในเชิงของคนเรียนดีไซนนะ เพราะเราไม่รู้ว่า เด็กบริหารเค้าเป็นและเรียนกันยังไง อาจจะง่ายหรือยากต่างกัน แต่อยากให้รู้ว่า ในความคิดของเรา ถ้ามีความรับผิดชอบไม่พอ หรือ ไม่รู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไรในอนาคต ก็อย่าเอาเวลาและเงินมาเสียให้กับปริญญาที่แค่เอาไปตั้งโชว หรือแค่พูดอวดโชวว่ากูจบ อังกริสมา เพราะว่าเรารู้ว่า สิ่งที่เราได้เป็นแค่เปลือกนอกเ่ทานั้น

มาพูดถึงคอนเซปงานเราบ้างดีกว่า งานเราอย่างที่รู้เป็นเรื่องของการร้อยมาลัย มาลัยของเรา พิเศษ ตรงที่เราเล่าเรื่องราวไปเรื่อยๆในการร้อย ตอนนี้เราอยู่ในช่วงของการหาเทคนิคต่างๆในการที่เราจะเล่าเรื่องราว งานเอ็กซิบิชั่นที่ออกมาจึงเป็นเกี่ยวกับเรื่องเทคนิคมากกว่า ซึ่งตอนนี้เราเรียนรู้เยอะมากเกี่ยวกับเทคนิคเรื่องผ้า แต่เราเชื่อว่ามันก็ยังน้อยเกินไป ไม่สมควรจะเป็นเด็กปริญญาโท เพราะฉะนั้น เราต้องขยันให้มาก กว่านี้อีกล้านเท่า T_T เหนื่อยมากกๆ อยากเอางานคนอื่นมาลงให้ดู ว่าคนที่เค้าวิ่งไปจะถึงเส้นชัยแล้วเป็นยังไง แต่วาเพื่อนๆเค้ากลัวโดนก๊อปกันน่ะนะ

This is not garland on the street!!!

2009-02-27T15:45:00.000-08:00

จากการอับบล๊อกที่ผ่านมา อาจจะเห็นภาพไม่ชัดเจนมากก็เรยอยากจะโพสรูปให้เห็น
และเข้าใจกันมากขึ้น *-*

WE LOVE GARLAND!!!!!!!!

2009-02-20T10:12:00.000-08:00

ตอนนี้เรากำลังทำโปรเจค ของการเรียน ระดับปริญญาโท
ซึ่งไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่เหมือนกัน
เราทำโปรแจกเรื่องของการร้อยมาลัย แบบไทยๆเนี่ยแหละ
เราเริ่มต้นโปรแจกด้วยความคิดอันเล็กๆน้อยๆว่า
เราอยากทำอะไรก็ได้ที่มัน บ่งบอกว่าเรามาจากที่ไหน
ทำอะไรมาก่อน (personal identity) ซึ่งที่นี้เค้่า
ให้ความสำคัญอยู่มากสำหรับการที่คุณรุ็ว่าตัวคุณเป็นใคร
และคุณกำลังจะเริ่มทำอะไร เราจึงตัดสินใจ ที่ การร้อย
พวงมาลัย เพราะว่ามันเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่มีคุณค่า
แต่ว่าคนกลับลืมที่จะนึกถึงคุณค่าของสิ่งเหล่านั้น
การร้อยมาลัยไม่ยากนัก ด้วยวิธีการเรียงร้อยของดอกไม้สด
จนเกิดลวดลายต่างหากที่เราคิดว่ามันน่าสนใจ
เราเริ่มรีเสิชอะไรหลายๆอย่างที่เกี่ยวข้องกับการร้อยพวงมาลัย
อย่างเช่น วิธีการร้อย วัศดุ อุปกรณ์ และ ประวัตืศาสตร์

หลังจากนั้นเราก็เริ่มลงมือร้อยพวงมาลัยของเราเอง
โดยที่เราเริ่มจากการนำวัศดุเช่น ผ้าfelt ยางrubber กระดาษ
และอีกหลายๆอย่าง มาร้อยไปเรื่อยๆ แต่สิ่งที่เราทำออกมามันกลับ
ไม่น่าสนใจมากนัก เพราะเราเลือกที่จะนำวัศดุที่มี
อยู่ในท้องตลาดมาร้อยมากกว่า และเราเองก็มัวแต่ไปคิดถึง
ผลลัพ สุดท้ายที่มันจะออกมาว่ามันควรจะออกมาเป็น
productอะไร ซึ่งระบบความคิดแบบนั้นมันทำให้เราตัน!!!!

หลังจากที่เราได้ tutorial กับอาจานที่นี่เค้าก็ให้เรากลับไป เริ่มต้นใหม่
เค้าบอกให้เรา เข้าชอปเยอะๆ ไปประดิษอะไรก็ได้แล้วสุดท้าย
คุณจะค้นพบกับสิ่งใหม่ๆด้วยตัวเอง แล้วคุณจะภูมิใจกับมัน
มันช่างต่างกับที่เราเคยเรียนมานัก เราจบ ไอดีมา ซึ่ง
ความคิดของเราคือเราคิด concept ให้ได้
สมัยเรียนเราก็จะโดนอาจานบอกว่า concept ของมันคืออะไร
ตลอดเวลา จนเรา รู้สึกว่ามันกลายเป็นความคิดไปแล้วว่า
เราจะต้องมีconcept ให้กับสิ่งสิ่งนั้น แต่ความจริงแล้ว
ที่เราเรียนตรงนี้บางที อินสไปเรชั่นมันสำคัญกว่านั้นเยอะ
การที่เรา explore และ experimental
ค่อนข้างเป็นสิ่งที่จะทำให้เราได้พบกับสิ่งใหม่ๆมากกว่า

นั้นเป็นจุดที่ทำให้เรารู้สึกท้อและไม่รู้ว่าตัวเองมาทำอะไรอยู่ตรงนี้

แต่เราก็เริ่มต้นใหม่ด้วยการเข้า ไป workshop
ทุกวันและตั้งใจศึกษามากขึ้น มันทำให้เรารู้ว่า สิ่งนี่มันก็มีความน่าสนใจ
เหมือนกัน และเราเองก็เริ่มจะสนุกกับมัน

นี่เป็นผลงานบางชิ้นที่เราไป สกรีน ผ้าด้วยตัวเองและนำมาร้อย

เราเริ่มร้อยและคิดถึงในstepถัดไป
ตอนนี้เราได้ความคิดใหม่ๆเกี่ยวกับ เวลาดอกไม้ที่เรา
ได้มาจากคนสำคัญ เรามักจะนำมาทับเพื่อให้ดอกไม้นั้นแห้งและเก็บไว้ได้นาน
เราจึงนึกไปถึง พวงมาลัยที่เราร้อย ทำไมดอกไม้พวกนั้นจึงโดนทิ้ง
ไปโดยไม่มีความหมายเพียงเพราะว่ามันเหี่ยว เราจึงได้ inspiration
จากตรงนั้น เราเอาผลงานที่เราร้อย มาทับ โดยเตารีด และเอาเข้าเครื่อง
heat press และนำลายกราฟิกที่เราออกแบบมาให้มันติดลงบนผ้า
ผลที่ออกมาดีเกินความคาดหมาย เพราะว่า
ลักษณะผ้าแต่ละชนิดจะมีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ซึ่งเวลาที่
เราให้ความร้อน เข้าไป ผลที่ออกมา มันจะได้ สีที่ไม่สม่ำเสมอ
ซึ้งออกมาน่าสนใจ และหวังว่าต่อไปนี้เราจะได้อะไรใหม่ๆออกมาอีก

ตอนนี้มีกำลังใจมากขึ้นอีกนิด+++ ^^

DAILY HABITATs!!!

2009-02-20T03:22:00.000-08:00

this is the place where i get the inspiration from!!!! i hope u like my home sweet home!!!

mushroom muchroom!!!

2009-01-19T10:37:00.000-08:00

culture project//

CULTURE SHOCK!!!

2009-01-16T09:07:00.000-08:00

ตอนนี้เรามีโปรเจกของมหาลัย เค้าให้เราประดิษอะไรก็ได้ลงไปในแก้วทดลอง
วงกลมขนาดเล็กกระจิ๋วริ๋ว ซึ่ง หลอดแก้วนี้เราจะได้เอาไปโชวที่โรงพยาลแห่งหนึ่งในลอนดอน
เค้าให้เราทำไปให้คนที่ผ่านไปผ่านมาในโรงพยาบาลดู ด้วยหัวข้อ

what does culture means to you?

เราให้ความหมายของสังคม เท่ากับ ดอกเห็ด

culture = mushroom

ที่เจริญเติบโตด้วยความรวดเร็วและมีหลากหลายแบบ
เห็ด หนึ่งต้น หมายถึง สังคมย่อยๆ subculture
พออยู่รวมกันเยอะๆก็กลายเป็นดง
เห็ดหรือดงของสังคมนั้นเอง

ตอนนี้ยังปั้นไม่เส็จเพราะมัวแต่ไปปั้นอะไรติ๊งต้องๆอยู่
เรยถ่ายรูปมาให้ดู

พูดถึงเรื่อง culture shock!!!เมื่อวานก่อนเราไปเรียนมีคาบเลคเชอรวิชาทีโอรี่
ปรกติอาจานก็จะเริ่มคาบด้วยการบอกกล่าวถึงเอ็กซิบิชั่นตางๆในลอนดอนและนักเรียนก็จะให้
ความสนใจเนื่องจากเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ต่อทุกๆคน อยู่ดีๆก็มีเจ้คนนึงดูมีอายุ ยกมือขึ้นแล้วก็พูดขึ้นมาว่า

'ฉันมาที่นี้ เพื่อจะมาเรียนหนังสือ ไม่ได้มาฟังการประกาสอะไรไร้สาระ กรุณาเข้าเรื่องที่คุณจะสอนด้วย
ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่มาเรียนอีก'

ฝรั่งงงกันเรยทีเดียว ทุกคนถึงกับเงียบและอึ่งๆ แต่ด้วยความมีสติของอาจานผู้สอน เค้าก็บอกว่าโอเคได้ๆ
เราคิดว่าเป็นอาจานในประเทศยุโรป คงจะต้องมีความอดทนอย่างมากลองคิดว่าถ้าเป็นคนไทย คงจะไม่มี
ใครลุกขึ้นมาแสดงสิทธิส่วนบุคคลมากขนาดนี้

วิชาที่เราเข้าไปเรียนนี้เป็นวิชาที่สอนเรื่องเกี่ยวกับแนวความคิดต่างๆในมุมมองของศิลปะ
วันนี้เราเข้าไปเรียนแล้วรู้สึกว่าได้อะไรกลับมาหลายอย่างอยากจะเล่าให้ฟัง

เราได้เรียนเรื่อง beauty พูดง่ายๆก็คือความสวยงามที่มองเห็นและจับต้องกันได้
สิ่งที่น่าสนใจที่เค้าได้ให้แง่คิดกับนักเรียน เค้าบอกว่า

วัตถุ ที่เรามองเห็นกันอยู่นั้น เป็นเพียงแค่สิ่งที่เราเห็นแต่จริงๆแล้วเบื้องลึกนั้นันมีอะไรมากกว่านั้น
เค้ายกตัวอย่างหนังhorror เค้าบอกว่าแม้แต่หนังสยองขวัญที่น่ากัวก็ยังแฝงไปด้วย ความสวยงามของผู้คิด

อาจจะฟังแล้วเฉยๆ

แต่พอเค้าอธิบายให้เราฟังมากขึ้น เราเริ่มรู้สึกตกใจในความคิดนั้น

เค้าบอกเราว่าถ้าเปรียบเทียบก็เหมือนกับเรายืนอยู่ตรงกลางระหว่างภาพ และโปรเจกเตอร์
เวลาเรามองภาพ มันคือสิ่งที่ฉายออกมาจากโปรเจกเตอร คนมักจะดูแค่เพียงภาพ
โดยปราศจากการมองถึงแก่นแท้ของสิ่งนั้นๆ ที่น่าตกใจกว่านั้น เค้าบอกเราว่า
งานศิลปะ หรือแม้แต่ทุกๆอย่างมันไม่มีจริงในโลก สิ่งที่ผลิตออกมาเป็นเพียงแค่
การcopy ของideaของผู้คิดเท่าน้น ของที่ออกมาจึงไม่มีสิ่งใดเพอแฟค เพราะความเพอแฟค
เป็นสิ่งที่อย่ในความคิด

ไม่รู้ว่าจะเข้าใจรึเปล่า ฮ่า แต่เรารู้สึกขนลุก กับการเรียนการสอนแบบนี้
ตอนทีเราเรียนเราจะนึกถึงแต่การออกแบบให้เข้ากับโลกแห่งความเป็นจริง
แต่นี้แหละคือการเรียนแบบ เข้าถึงศิลปะ

do did dye!!

2008-12-01T14:07:00.000-08:00

PINKY GROOVE!!!

MY FINAL ACID DYE!!! GreeN AND ORANGE
i call it "rumrasin"

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาก็มีโอกาสเรียนย้อมผ้า
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มาเรียนอะไรอย่างนี้มาก่อน
เป็นความรู้ใหม่สุดๆ แต่เรียนไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรกับ
เค้าเพราะส่วนใหญ่จะเป็นศัพท์เทคนิค
เราก็ snake snake fish fish!!!

เค้าให้เราย้อมผ้า silk กับ cotton
เราเลือกสี ชมพู กับเขียว ก็ออกมาอย่างที่เห็น
หลังจากนั้น เมื่อเราย้อมผ้าเสร็จยังสามารถ
นำผ้าที่ย้อมไปสกรีนแบบ ดูดสีที่ย้อมออกได้ด้วย
มีการย้อมหลากหลายมาก มีแบบใช้สารเคมีที่ทำให้ผ้าเป็นซีทรู
แล้วเวลาที่เรานำไปย้อม เราผสมสองสี
สีนึงก็จะติดผ้าที่ไม่ทะลุ และอีกสีก็จะติดผ้าซีทรู
น่าตื่นเต้นมั้ยละ ;)

SILKSCREEN

2008-11-26T08:03:00.000-08:00

This IS my SILK SCREEN WORK!!!!!!!

NICE!!!!!!!!>_<

มีโอกาศได้เรียน ซิลสกรีน เป็นครั้งแรกที่ต้องลงมือทำบล๊อกสกรีนด้วยตัวเอง
ไม่ยากแต่ไม่ง่าย อุปกรณ์ที่ รร เค้าดีทำแปปๆก็ออกมาเป็นบล๊อกละ
ของอนัตตาก็ ออกมาหน้าตาแบบอย่างที่เห็น

อย่างน้อยกลับไปก็เปิดร้านทำบล๊อกสกรีนได้ละนะ

whenreindeercry. (เมื่อกวางร้องไห้?)

2008-11-24T13:41:00.000-08:00

whenreindeercry.

เป็นประโยคบอกเล่าที่เรามักใช้แทนตัวของเราในการทำงานศิลปะ เราให้ความหมายของการร้องไห้คือการแสดงความรู้สึกที่ออกมาจากในจิตใจได้ชัดเจนมากที่สุด ไม่จำเป็นว่าจะต้องร้องไห้เพราะเสียใจเพียงอย่างเดียว อาจเป็นเพราะตื้นตันจากการกระทำบางอย่างด้วย เปรียบเหมือนกับการทำงานชิ้นๆหนึ่งบ่งบอกว่าเรารู้สึกและนึกคิดอย่างไรกับผลงานสิ่งนั้นๆ ก็คือกลั่นออกมาจากทั้งสมองและหัวใจ จึงนำมาซึ่งผลงานนั้นๆ และทำให้เรารู้คุณค่าของสิ่งที่เราทำ.